113 Avis 73

Een keer gebruikt en werd totaal niet geholpen. Heb daarna ook een poging gedaan omdat ze gewoon de chat hebben afgesloten. Heb de poging zelf overleefd wat ik zelf jammer vind hoe erg het ook klinkt maar om andere mensen toch te helpen gebruik dit niet want ze helpen je alleen dieper in de problemen

Super lange wachttijden terwijl er wel nood aan de man is.. heel kort af... niet aan te raden om heel eerlijk te zijn

Onbeleefd te woord gestaan. Omdat ik belde over de ergernis dat je OVERAL op internet waar het woord zelfmoord staat je opdringerige hoogst irritante verwijzingen ziet naar 113.
Dit is buiten alle gezonde proporties. Om zo te werk te gaan is als een machine denken, niet als een mens met common sense (gezond verstand en voelen).
In wat een vrije, geciviliseerde samenleving zou moeten zijn, mag op dit gebied niets plaatsvinden wat op dwang lijkt. De genoemde machinale wijze van denken wekt alleszins de indruk de grens van dwang op te zoeken.
P.S. Dit alles met de kanttekening dat het vrije individu geen andere vrije individuen schade berokkent.

Ik opende de chat omdat ik in crisis ben en ik moest zelf bedenken wat mij zou kunnen helpen en ik gaf aan dat dat mij nu niet lukte. Ik kreeg een paar opties en mocht kiezen dus ik koos uit muziek luisteren.
Er werd gevraagd of het zo genoeg was en ik gaf aan dat ik niet wist wat te doen als de neiging erger werd en ze gaven gelijk aan van dat ik het nog niet geprobeerd heb.
Ik voelde mij ongehoord.
Ik mocht als het echt fout zou gaan de Hap of 112 bellen.
Echt ongehoord voel ik mij dit is toch geen hulp ?

Alleen maar slechte ervaringen mee. Ze herhalen je vraag en komen met standaard "oplossingen" als kopje thee of een wandeling. Als je wilt praten over wat er is, is er geen ruimte voor en als het te heftig is wordt de chat direct gesloten.

Hopeloos
Willen je totaal niet helpen.
Zit je met de ellende in je lijf je levensverhaal af te vertellen krijg je de vraag:
Hoe denk je deze dag rond te komen?
Tis altijd de standaardvragen, niets empatisch, weer een klant afgehandeld!

Bellen heeft weinig zin, waarbij je mensen krijgt die even met je willen praten. Maar het mag niet over je gedachtes gaan, want dat kan te confronterend zijn voor de medewerker. Verwacht geen hulp, ik adviseer mensen toch te praten met iemand dicht bij jou, of naar ander professionele hulp. Zeker als man zul je hier weinig vinden dat je zal helpen. Veel geluk iedereen, ik hoop dat het jullie beter afgaat.

Ik vertelde de medewerker hoe onpressioneel hij was en ik alleen iemand wilde spreken om even te praten. Voelde zich te goed en sluitte de chat!

Totaal ongeïneterseerd. Heb zware genomen, ziekenjuis

Ik zal ze echt nóóit meer bellen. Ik heb mij nog nooit zo onbegrepen gevoeld. Ik had eigenlijk 112 moeten bellen maar dat durfde ik niet, zowel uit schaamte als uit het idee dat ze hun tijd liever besteden aan mensen die in een fysieke ipv psychische crisis verkeren. Anderen niet nog meer tot last willen zijn. Ik heb geen idee waar ik in het geval van uiterste nood nog naartoe kan bellen, ik had gehoopt dat 113 iets van verbetering in een dergelijke crisissituatie kon bieden. Ik heb zelf de verbinding verbroken omdat ik zo intens verdrietig werd van de dingen die mij aangereikt werden, zo niet passend. Ik kon geen woord meer uitbrengen. Ik hoop echt dat deze organisatie gaat werken aan verbetering. Dat ze proberen te begrijpen wat ervoor gezorgd heeft dat iemand zich zo ellendig voelt dat de dood op dat moment de enige uitweg lijkt. Ik hoop dat deze organisatie daarmee andere mensen in de toekomst beter kunnen ondersteunen ipv met standaard ademhalingsoefeningen komen en het aansporen afleiding te zoeken als je bijvoorbeeld op het punt staat je voor een trein te gooien.

Waardeloze organisatie. Luisteren totaal niet en komen met standaard antwoorden. Ernstige problematiek kunnen ze hier niets mee.

Telefonisch bellen:

Tegenwoordig zeer goeie ervaring.
Vroeger waren ze echt gefocust op zelfmoord preventie en dat als je niet suïcidaal was of als dat niet op de voorgrond zat, je bij hun niet terrecht kon. En ze waren vroeger veel meer kortaf dan tegenwoordig.

Tegenwoordig kan je zelf bij hun terrecht als je er echt doorheen zit of als je in crisis of in paniek of emotie zit.
Ze zijn tegenwoordig heel lief en begripvol en nemen veel meer tijd voor je als dat de ggz ooit zou doen.

De ggz is gemiddeld 15/30 minuten 1x per dag aan de telefoon (als je geluk heb, als je pech heb 1x per week).

Met 113 kan je gewoon een uur aan de telefoon als ze echt merken dat je dat nodig heb en als het werkt.

Ze leggen wel de verantwoordelijkheid bij jou neer wat logisch is, en ze stellen wat subtiele vragen.
Dat is hun methode. Ze willen namelijk niet aansprakelijk zijn, en dat kunnen ze ook niet. Het wordt vaak alsnog door vrijwilligers gerund (niet altijd) en het is toch vrij heftig en de druk ligt toch hoog. Dus logisch dat ze een methode hebben. Als je die eenmaal door heb, dan kan je echt heel goed bij hun terrecht.

Als je de poging aan het doen ben en echt in levensgevaar ben dan kunnen ze niet verder met je praten en moet je 112 bellen, wat logisch is. Het is inmiddels zelfmoordPREVENTIE.

Ze zijn de enige die ik nu vertrouw en bieden meer hulp aan dan dat de GGZ ooit zou doen. De GGZ faalt echt hard vergeleken met hun.

Ook bij de therapievorm: telefonisch, zijn ze heel lief. Wel wat formeler.

Ze zijn vaak heel lief en ze doen echt helden werk. Props voor hun.

Ik voel me een stuk veiliger bij hun dan de GGZ.

Zoek je terwijl je letterlijk de wanhoop nabij bent contact met 113, sta je eerst lang in de wacht, vervolgens gaat ene Steph invullen voor jou wat je voelt,ondertussen is ie met drie anderen bezig.
Tweede keer dat ik contact heb gezocht maar wat een aanfluiting weer.
Sta ervan versteld dat je in je allerdiepste dal nog flabbergasted kunt raken

Heeft geen zin om 113 te benaderen op wat voor manier dan ook. Echte hulp is er niet. Ze zeggen altijd: adem even rustig in en uit. Als je met een reden komt zeggen ze: en waarom kom je hier? Domme vragen die ze stellen.

Helaas weinig plaats voor een echt gesprek of een weg naar hulp. Ik snap 113 niet, je mag niet praten of zelfmoord of over je gedachtes, terwijl er iemand tegen je zegt; "komt allemaal wel goed, het is allemaal niet zo erg". Als je hier tegen in gaat, zullen ze ophangen. Bel hierna als je minderjarig bent, niet voor volwassene

Extreem slecht. Deze mensen weten niet wat ze doen.
Ik weet niet wat ik moest verwachten maar `Ga anders lekker een kopje thee drinken om kalm te worden´ maakte me alleen maar hopelozer. Mijn gevoelens werden oprecht geïnvalideerd. En bij 2 van de 3 keer dat ik heb gebeld afgelopen 2 jaar, heeft de medewerker gewoon opgehangen omdat ze niet wisten wat ze moesten doen. PS: ZEG NIET JE DIAGNOSE WANT ZE SWITCHEN GELIJK EN VEROORDELEN JE.

In korte tijd 2x gebeld met 113. Hele aardige mensen aan de lijn gekregen die mij super goed hebben geholpen. Erg dankbaar!!!

I called twice. The first one who I called was helpful and help me through I thank for that (that s why 2 star). The second who I talked with had the emphaty and life experience of a tea spoon. She said to me after I said I have an active ptsd and thinking about self-harm, that this line is for people who actually wanna kill themselves. I can bleed away when I self harm.

I had to hang up the line to protect myself and her.

Please don t put people on the line who are not prepared. On one hand they make more damage than help. Second hand they get a secondary trauma. I wanna get help, not traumatise others.

Ik wilde mijn verhaal doen en kreeg zeer zeker geen antwoord. Ik moest gesprek afsluiten en voelde mij nog slechter na het gesprek. Voor mij is het duidelijk dat er geen hulpverlening is voor hoe ik mij voel. Ik heb mijn keuzes wel al gemaakt en advies en hulp niet beschikbaar.

helaas.. ik voelde me tijdens de chat niet gehoord en zelfs een beetje veroordeeld. er werd eigenlijk niet goed doorgevraagd zodat ik mijn verhaal niet kwijt kon. vond het juist vreemde keuzes in vraagstellingen en conclusies. hierdoor durfde ik steeds minder te zeggen. per slot van rekening werd er van mij verwacht dat ik zelf kon zeggen wat ik nodig had. dit lukte me niet. de reactie was: dan weet ik het ook niet. Dit is het tegenovergestelde van waarom je hulp zoekt. want het maakt je wanhopiger en bevestigt dat het toch nooit wat wordt. weer een negatieve ervaring erbij. het enige dat me nu op de been houdt is hier lezen dat ik niet de enige ben met deze ervaring (daar was ik wel bang voor, dat het aan mij lag). wat jammer dat er zo weinig empathie lijkt te zijn en begrip voor de staat waarin mensen deze hulp zoeken. het voegt toe aan de schaamte. ik zoek alleen hulp in uiterste nood maar die hulp bestaat blijkbaar niet, iig niet hier